Master/Node Cluster

سامانه های نظارتی معمولا کوچک شروع می شوند و به مرور بزرگ می شوند. امروز سی دوربین دارید و سه سال بعد سیصد دوربین در چند شعبه. اگر معماری از ابتدا برای رشد ساخته نشده باشد، در نقطه ای مجبور می شوید همه چیز را عوض کنید. آریسا با معماری سرور اصلی و نود، این نقطه شکست را از میان برمی دارد.

شروع ساده، رشد تدریجی

می توانید با یک سرور اصلی مستقل شروع کنید که همه کارها را انجام می دهد: مدیریت دوربین ها، ضبط، پخش و تحلیل. وقتی تعداد دوربین ها یا حجم پردازش بالا رفت، کافی است یک نود جدید اضافه کنید. نود پس از پیوستن، بخشی از بار را به عهده می گیرد و از همان لحظه در سرویس دهی سهیم می شود. این کار نیازی به تغییر ساختار یا مهاجرت داده ندارد.

زمان بند هوشمند

وقتی چند نود در کار هستند، این سوال پیش می آید که هر دوربین را کدام نود پردازش کند. آریسا این تصمیم را خودکار می گیرد. زمان بند وضعیت منابع هر نود را می بیند و دوربین جدید را به کم بارترین نود می سپارد. با گذشت زمان و تغییر شرایط، توزیع بازبینی می شود تا هیچ نودی زیر فشار نماند و ظرفیت کل سامانه هدر نرود.

توزیع بار در سه حالت خودکار، نیمه خودکار و دستی

سازمان ها سیاست های متفاوتی دارند؛ بعضی می خواهند سامانه همه چیز را خودش مدیریت کند و بعضی ترجیح می دهند کنترل کامل در دست تیم فنی باشد. به همین دلیل توزیع بار در آریسا سه حالت دارد و می توانید هر زمان بین آن ها جابه جا شوید.

حالت خودکار

در این حالت زمان بند تمام تصمیم ها را خودش می گیرد. هر دوربین جدید به کم بارترین نود سپرده می شود و اگر با گذشت زمان توزیع نامتعادل شد، سامانه به صورت خودکار بخشی از بار را جابه جا می کند. در زمان خرابی هم دوربین های نود معیوب بدون دخالت کسی به نودهای سالم منتقل می شوند. این حالت برای بیشتر سازمان ها مناسب است، چون نگهداری روزمره را تقریبا حذف می کند و ظرفیت سامانه همیشه بهینه استفاده می شود.

حالت نیمه خودکار

اینجا سامانه همچنان وضعیت نودها را تحلیل می کند و بهترین گزینه را پیشنهاد می دهد، اما تغییر بدون تایید مدیر اعمال نمی شود. یعنی وقتی دوربین جدیدی اضافه می شود یا سامانه تشخیص می دهد بهتر است بار یک نود کم شود، پیشنهاد را نمایش می دهد و منتظر تایید می ماند. این حالت برای سازمان هایی خوب است که می خواهند از هوشمندی زمان بند بهره ببرند اما هیچ جابه جایی بدون اطلاع تیم فنی انجام نشود. جایگزینی خودکار در زمان خرابی را می توان جدا از این تنظیم، همچنان فعال نگه داشت تا سرویس در شرایط بحرانی معطل تایید نماند.

حالت دستی

در حالت دستی، مدیر سامانه خودش مشخص می کند هر دوربین روی کدام نود اجرا شود و سامانه این تخصیص را تغییر نمی دهد. این روش زمانی ارزشمند است که ملاحظات خاصی وجود دارد؛ مثلا دوربین های یک شعبه باید حتما روی نود همان شعبه ضبط شوند، یا نودی که کارت پردازش گرافیکی دارد فقط برای تحلیل هوشمند رزرو شده است. حتی در این حالت هم اگر نودی از کار بیفتد می توان جایگزینی خودکار را فعال گذاشت تا تصویر از دست نرود و پس از بازگشت نود، تخصیص دستی دوباره برقرار شود.

ترکیب این سه حالت هم ممکن است: بخش عمده دوربین ها را به زمان بند خودکار بسپارید و تنها چند دوربین حساس را دستی به نود مشخصی ببندید. به این ترتیب هم از سادگی مدیریت خودکار بهره می برید و هم کنترل لازم را روی موارد خاص حفظ می کنید.

جایگزینی خودکار در زمان خرابی

یک سامانه نظارتی درست وقتی باید کار کند که مشکلی پیش آمده است. اگر یکی از نودها از کار بیفتد، آریسا این موضوع را تشخیص می دهد و دوربین های آن نود را به نودهای سالم منتقل می کند. ضبط و پایش با کمترین وقفه ادامه پیدا می کند و اپراتور تقریبا چیزی متوجه نمی شود. وقتی نود معیوب برگشت و مدتی پایدار ماند، دوربین هایش بدون اختلال به آن بازگردانده می شوند.

مدیریت همه نودها از یک داشبورد

با اینکه پشت صحنه چند سرور کار می کنند، کاربر با یک سامانه واحد روبه روست. همه دوربین ها، صرف نظر از اینکه کدام نود آن ها را پردازش می کند، در یک فهرست دیده می شوند و جست وجو در آرشیو هم یکپارچه است. برای مدیر سامانه هم صفحه ای وجود دارد که وضعیت سلامت، منابع و بار هر نود را نشان می دهد.

مناسب چند سایت و چند شعبه

معماری توزیع شده فقط برای مقیاس بزرگ نیست؛ برای سازمان های چندشعبه ای هم راه حل طبیعی است. می توان در هر شعبه یک نود قرار داد تا ضبط به صورت محلی انجام شود و ترافیک سنگین روی خط ارتباطی جابه جا نشود، در حالی که مدیریت، جست وجو و گزارش گیری همچنان به صورت متمرکز از دفتر مرکزی انجام می شود.

افزودن ظرفیت بدون توقف سرویس

یکی از مزیت های مهم این معماری، پیوستن نود جدید بدون قطع شدن سرویس است. در زمان توسعه سامانه لازم نیست پنجره زمانی خاصی در نظر بگیرید یا ضبط را متوقف کنید؛ نود جدید به سامانه معرفی می شود، احراز هویت می شود و به تدریج بخشی از بار را به عهده می گیرد. همین ویژگی باعث می شود رشد سامانه یک پروژه پرریسک نباشد و بتوان آن را در طول زمان و متناسب با بودجه انجام داد.